Casa Romantica – Agaete, Gran Canaria.
Casa Romantica, położona w malowniczej górskiej dolinie Valle de Agaete (północna Gran Canaria) to rodzinna restauracja, której początki sięgają lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. To także jedyna restauracja w Europie z rekomendacją przewodnika Michelin, która podaje kawę parzoną z ziaren z własnej plantacji, a przy okazji jeden z najciekawszych i najsympatyczniejszych fine diningowych konceptów na Kanarach, w jakich przyszło nam jeść. Choć Casa Romantica nie ma gwiazdki ani nawet Bib Gourmand (na razie ma tylko blachę-polecajkę), całokształt dopracowany w każdym calu sprawia, że od pierwszej do ostatniej sekundy czujemy się tu jak w domu. Niewielu restauracjom udaje się osiągnąć taki rezultat, często sama obsługa jest tak spięta i nerwowa, że z pozoru idealny serwis męczy, a tu jest tak, jak być powinno. Pełen profesjonalizm w swobodnej, przyjemnie nieformalnej atmosferze. Gość na pierwszym miejscu, świetnie zaopiekowany, bez narzucania czegokolwiek, bez odczuwalnego harmonogramu posiłku i irytującego migrowania z sali do sali (vide np. „poganiacze bydła” w madryckim Coque braci Sandoval). Przy stole często pojawia się Victor Jorge, jeden z dwu współwłaścicieli Casa Romantica oraz farmy La Laja, z której pochodzą produkty wykorzystywane w kuchni, w tym ziarna arabiki z ich własnej plantacji (zgodnie z zasadą zero kilometrów), a sommelier Carlos Peña Ariño dba o to, by karta win pełna lokalnych perełek przyprawiała o zawrót głowy.
Casa Romantica, urządzona w tradycyjnym, pięknie odrestaurowanym domu w stylu kanaryjskim, otwarta jest tylko w porze lunchu i dzieli się na dwie odrębne strefy: Casa Romántica (właściwa), gdzie podawane jest menu degustacyjne w dwóch wariantach (nieco droższa opcja) oraz Los Jardines de Casa Romántica (ogrody), gdzie goście wybierają trzy dania z karty, samodzielnie komponując zestaw, obejmujący przystawkę, danie główne i deser (tańsza opcja). Za radą Victora zamówiliśmy 8-elementowe menu Tomas Morales, które wymagało mniej zmian w kierunku bezglutenowej wersji. Pojawia się w nim szereg lokalnych składników, od guavy, mango, opuncji, cytrusów, karobu i kawy z własnych upraw, przez gofio, ryby i owoce morza, po młodego pieczonego prosiaczka, a dania serwowane są w ręcznie robionych naczyniach z manufaktury Mira Ceramica, zlokalizowanej po sąsiedzku, w Moya na Gran Canarii. Do tego jako aperitif Pumpkin Nat 2024 (pet-nat z Malvasia Volcanica) – pyszny mus z Gran Canarii, a później rewelacyjna mocarna pomarańczowa Nubia 2022 z winnicy Vega de Galdar (przedostatnia butelka z tego rocznika), która znajduje się ledwie kilka kilometrów od restauracji i którą mieliśmy przyjemność odwiedzić w zeszłym roku. Bardzo fajną niespodzianką jest ceremonia parzenia kawy metodą V60, która stanowi finałową część lunchu i zgrywa się w czasie z podawanymi na koniec petit fours (drobne słodkie mini desery). Od dawna jesteśmy zdania, że restauracje fine diningowe powinny bardziej otworzyć się na alternatywne metody parzenia kawy. Nie samym espresso człowiek żyje. Oby jak najwięcej takich inicjatyw!
Warto tu przyjechać dla świetnej, nowoczesnej kanaryjskiej kuchni z lokalnych składników w wykonaniu chefa Aridani Alonso i profesjonalnej, a przy tym niezwykle serdecznej obsługi, która od początku do końca stara się, by Casa Romantica zapisała się w pamięci gości najlepiej jak to możliwe. A po lunchu wystarczy przemieścić się samochodem lub pieszo około kilometra z Casa Romantica w górę doliny Valle de Agaete, by dotrzeć do Finca La Laja – liczącej przeszło 200 lat farmy, która należy do tej samej rodziny (Lugo/Jorge) i z której zasobów czerpie restauracja. Oferta farmy jest mocno skomercjalizowana, dociera tu mnóstwo wycieczek, ale jeżeli ktoś nie zwiedzał jeszcze plantacji kawy (wyglądają podobnie, różnią się głównie skalą upraw), można to tutaj nadrobić. Pod koniec dnia, na około godzinę przed zamknięciem La Laja, na farmie robi się przyjemnie pusto, cicho i spokojnie.
ADRES: Restaurante Casa Romantica, Carretera de los Berrazales, Agaete – dojazd jest łatwy, przejeżdżamy przez Agaete drogą pnącą się ku górze (GC-231) i po około 4 km (=5 minut) dojeżdżamy do restauracji, która znajduje się po lewej stronie.





























































FiK --> JEDZENIE. PICIE. PODRÓŻE. Życie nie jest głupią dekoracją na stoliczku nicości. Z życia trzeba korzystać! ZaFiKsuj się! 







