BILBAO Co zobaczyć – pocztówka w odcinkach – 16 miejsc

BILBAO Co zobaczyć – pocztówka w odcinkach.

Hola, Bilbao! Kto raz zakocha się w Kraju Basków, ten już się nie odkocha.

Sprawdź też inne wpisy o BILBAO, lub szerzej, o EUSKADI.

W języku baskijskim (czyli w euskarze), który w Kraju Basków (czyli w Euskadi) jest równoważny językowi hiszpańskiemu, nazwa miasta Bilbao brzmi: Bilbo.

Bilbao (Bilbo) – miasto 13 mostów, baskijska stolica gastronomii i kultury – jest doskonałym kierunkiem na zimową podróż. Pogoda w Bilbao na przełomie grudnia i stycznia to czasem słońce, czasem deszcz, ale generalnie jest przyjemnie ciepło, zdarzyły nam się nawet dni z temperaturą po zmroku na poziomie około 20 stopni C na plusie. Bilbao ma fajną architekturę, doskonałe restauracje, sporo interesujących muzeów i galerii. Jest to również chyba jedyne większe hiszpańskie miasto, które nie organizuje miejskiej imprezy sylwestrowej. W ostatni dzień roku na ulicach Bilbo panuje absolutny spokój, ludzie całymi rodzinami, z małymi dziećmi w wózkach, spacerują po mieście do późnych godzin nocnych. Korzystając z okazji, zalecamy też dystans do tekstów o Bilbao pisanych przez osoby, które spędziły w mieście góra dwa dni, ponieważ nie wiedzą, co piszą. To super fotogeniczne, czyste, spokojne, przyjazne i stworzone do spacerów miasto. Tak, nie zawsze tak było, ale teraz jest pięknie!

Bilbao to relatywnie małe miasto w porównaniu z innymi hiszpańskimi destynacjami, a poruszanie się po nim pieszo nie sprawia najmniejszych trudności. O metrze, które jest dostępne, spokojnie można zapomnieć (przez prawie dwa tygodnie ani razu z niego nie korzystaliśmy). Administracyjnie, Bilbao dzieli się na 8 dystryktów, z których szczególnie interesujące są m.in. Ibaiondo (V, która obejmuje Las Siete Calles/Casco Viejo, Bilbao La Vieja i San Frantzisko) i Abando (VI, obejmująca Abando i Indautxu), jak również Begoña (IV, obejmująca Santutxu) oraz Deusto (I, obejmująca Deusto).

Na przełomie roku w Bilbao kluczowe muzea – w tym Guggenheim i Bellas Artes – czynne są niemal non stop (Museo Guggenheim zwiedzaliśmy w sylwestra), najfajniejsze restauracje i wine bary pracują jak zwykle, miasto żyje pełnią życia, a jednocześnie zdaje się zupełnie ignorować noworoczne obrzędy. Spacerując po Bilbo ot tak, bez szczególnego planu, robiliśmy około 15-20 km dziennie, choć mieliśmy wrażenie, że wciąż tylko siedzimy – albo przy kawie, albo przy winie, albo przy winie i jedzeniu. W baskijskiej krainie nie warto rezygnować z tych prostych przyjemności. 

Zobacz też: BILBAO RESTAURACJE – Gdzie warto zjeść

Co warto zobaczyć w Bilbao – subiektywny przewodnik – 16 miejsc

Kolorowe domki w Iralabarri – jeden z architektonicznych klejnotów Bilbao

Cechą charakterystyczną tej uroczo zacisznej dzielnicy, rozciągającej się od Zabalburu do Torreurizar, są malownicze kamienice z kameralnymi ogródkami i ukwieconymi latem balkonami, które mogą budzić skojarzenia z zabudową Londynu, Cardiff czy Dublina. Domki z różnokolorowymi fasadami w dzielnicy Irala, nazywane przez niektórych baskijskim Notting Hill, znajdziesz przede wszystkim przy dwóch ulicach: Zuberoa i Kirikiño. Choć wybudowano je przeszło 100 lat temu, w 1916 roku, jako domki robotnicze według projektu architektów Federico de Ugalde i Enrique Epalza, dziś wciąż są nie tylko zamieszkałe przez lokalnych mieszkańców, ale też zadbane, a dzielnica świetnie wpisuje się w unikalny klimat Bilbao.

Bilbao La Vieja – klimatyczna pustka i kopalnia kadrów

W zimowe wieczory najstarsza część Bilbao – średniowieczna La Vieja, znana również jako Bilbi – jest wspaniałym miejscem do długich niespiesznych spacerów. Klimatycznie puste, senne uliczki i otulająca je magiczna cisza tworzą tu wrażenie niespodziewanej podróży kilka stuleci wstecz. Znajdziesz tu też bary w starym stylu, galerie sztuki, murale, butiki i restauracje. La Vieja płynnie łączy się z Casco Viejo.

Casco Viejo | Las Siete Calles

Casco Viejo/Las Siete Calles, czyli Siedem Ulic (Somera, Artecalle, Tendería, Belosticalle, Carnicería Vieja, Barrencalle i Barrencalle Barrena) to najstarsza dzielnica i pierwotne serce Bilbao. Kluczowe punkty starówki to między innymi Plaza Nueva, teatr Arriaga, biblioteka Bidebarrieta, Giełda Papierów Wartościowych, dworzec kolejowy Atxuri, katedra Santiago czy kościoły San Antón (na jednym ze zdjęć poniżej), San Nicolás i Santos Juanes. Potencjał handlowy Casco Viejo znajduje odzwierciedlenie między innymi w przeszło pięciuset sklepach (to właśnie tu działa między innymi serowy butik La Queseria, o którym niżej) oraz w Mercado de La Ribera.

Mercado de La Ribera

Zadaszony targ spożywczy La Ribera, zgodnie z nazwą, znajduje się nad brzegiem rzeki Nervión (Ria de Bilbao), w sercu Starego Miasta (Casco Viejo). Hala w stylu Art Deco, wzniesiona w 1929, ma około 10 000 metrów kwadratowych powierzchni i jest jednym z największych tego typu obiektów w Europie. Bryła La Ribera wyróżnia się bogactwem elementów dekoracyjnych, takich jak witraże, rozety, kraty i inne ornamenty w stylu Art Deco. Targ jest bardzo fajnym miejscem na spożywcze zakupy (lokalne sery, miody, ryby, owoce morza, wina, etc.), ale oferta gastronomiczna – delikatnie rzecz ujmując – mocno rozczarowuje. Można, od biedy, wypić tu kieliszek wina, wybierając między „Douro czy Ribera”, ale jedzenie stanowczo odradzamy. Zamówiliśmy omlety ziemniaczane oraz coś, co miało być sadzonym jajem przepiórczym z kaszanką na pieczonych ziemniakach, i choć na pierwszy rzut oka wyglądało to jako tako, niestety nie nadawało się do niczego. Ekipa sprzątająca zgarnęła nietknięte „frykasy”, a my wypiliśmy po kieliszku niezłego wina i zwolniliśmy stolik odważniejszym osobnikom. Trochę szkoda, że w tak fajnym miejscu zupełnie nie ma co zjeść, ale przynajmniej stragany z baskijskimi produktami mają całkiem sporo do zaoferowania. O tym, gdzie warto zjeść w Bilbao, przeczytasz w tym wpisie, a o kawiarniach i herbaciarni – TUTAJ.

Plaza Nueva

Plaza Nueva zlokalizowana na Starym Mieście to ładny, tętniący życiem zabytkowy plac w klasycystycznym stylu (ukończony około 1850 roku), gdzie pod arkadami do późnej nocy działają bary, restauracyjki, kawiarnie i sklepy. Warto tu zajrzeć przynajmniej raz i poczuć klimat miejsca, ale jeżeli chodzi o jedzenie, nie bardzo jest się czym zachwycać. Najprostsze pintxos na chlebie, do nich pijalne wina, i tyle. Zamówiliśmy herbatę, posiedzieliśmy godzinę w oczekiwaniu na kolację w innym miejscu i na tym koniec. Krzyczanego hiszpańskiego zawsze miło posłuchać. W niedziele dzieje się tu pchli targ dóbr wszelakich, książek, płyt, monet, rękodzieła i tak dalej.

Museo Guggenheim

Kierunek obowiązkowy dla amatorów sztuki nowoczesnej. Museo Guggenheim Bilbao, ulokowane w charakterystycznym, super nowoczesnym budynku z blachy tytanowej i szkła, znajduje się w centrum Bilbao. Powstało na podstawie porozumienia z fundacją Solomona R. Guggenheima, w ramach którego utworzono muzeum jego imienia, stanowiące część światowej sieci fundacji. Na przestrzeni przeszło 80 lat działalności, fundacja Guggenheima przerodziła się z inspirowanej sztuką filantropii w organizację non-profit o międzynarodowym zasięgu. W ten sposób powstał obiekt, który szybko zyskał międzynarodową sławę, stał się głównym baskijskim ośrodkiem kultury i niewątpliwą wizytówką Bilbao.

Muzeum Guggenheima zbudowano w 4 lata, między październikiem 1993 a październikiem 1997, a zlokalizowano je na dawnym nabrzeżu portowym w dzielnicy przemysłowej, tuż przy malowniczym zakręcie rzeki Nervión (Ria de Bilbao), wzdłuż której biegnie dziś główny deptak miasta. Projekt ukończono na czas, zgodnie z planem, finalny koszt budowy wyniósł 3 miliony dolarów mniej niż założony budżet w kwocie 100 milionów dolarów, a uroczyste otwarcie 19 października 1997 uświetnił swoją obecnością ówczesny król Hiszpanii, Juan Carlos I. Oficjalne statystyki podają, że w pierwszym roku działania Muzeum Guggenheima odwiedziło ponad milion osób, a w ciągu dwóch lat 2,6 miliona, z czego aż 80% przybyło do Bilbao tylko albo głównie w tym właśnie celu. Ciąg dalszy w tym wpisie: Museo Guggenheim – centrum sztuki i cud architektury.

Azkuna Zentroa

Azkuna Zentroa, czyli centrum sportowo-kulturalne przy Plaza de Indautxu, jest dla Bilbao tym, czym Tabakalera dla Donosti. To bardzo fajnie zaprojektowane miejskie Centrum Sztuki Współczesnej, ale też rozrywki, ponieważ obok galerii i bibliotek działa tu również – między innymi – siłownia, basen na dachu (którego fragment od spodu widać z parteru), taras widokowy, a nawet gwiazdkowa restauracja (Yandiola). Główną funkcją Azkuna Zentroa jest szeroko pojęta działalność prokulturowa. To ekosystem prywatnych inicjatyw i przestrzeń publiczna stworzona dla mieszkańców miasta. Centrum powstało na miejscu dawnego magazynu wina, przebudowanego przez francuskiego architekta Philippe Starcka.

Odrestaurowany deptak wzdłuż Nervión

Zrewitalizowana promenada wzdłuż płynącej przez Bilbao rzeki Nervión to bardzo udane połączenie nowoczesnej architektury i odnowionej poprzemysłowej przestrzeni miejskiej, która jeszcze kilkanaście lat temu nie należała do szczególnie atrakcyjnych zakątków miasta. Dziś jest całkiem inaczej. Jeżeli lubisz spacerować bez celu, zalana słońcem promenada to właściwy kierunek.

Poniżej: most Deusto

Zubizuri

Łukowata kładka Zubizuri („Biały most” o długości 75 metrów)), znana również jako Calatrava (na cześć Santiago Calatravy, hiszpańskiego architekta, który ją zaprojektował), przez swój charakterystyczny kształt może kojarzyć się z żaglówką. To popularny most dla pieszych oddany do użytku w 1997, przecinający rzekę Nervión na wysokości Paseo de Uribitarte i Campo Volantin. Dziś Zubizuri to kultowa konstrukcja, która stała się symbolem transformacji Bilbao i popularną atrakcją turystyczną.

Imprezowa dzielnica Indautxu

Indautxu to ciągnące się na przemian, tętniące życiem bary i restauracje, a typowa noc przed długim weekendem w mieście (na przykład, tak jak tu, w czwartek, 5 stycznia 2024) wygląda jak na poniższym zdjęciu. Tłumy wewnątrz, tłumy na ulicach, a samochody zaparkowane tuż obok służą w Indautxu za barowe kontuary.

Museo de Bellas Artes de Bilbao

Museo de Bellas Artes w Bilbao jest drugim co do wielkości muzeum w Kraju Basków oraz jednym z najbogatszych muzeów hiszpańskich poza Madrytem. Posiada kolekcje sztuki baskijskiej, hiszpańskiej i europejskiej od średniowiecza do współczesności. Choć formalnie muzeum sprzedaje bilety wstępu (zobacz), od początku 2025 wstęp do niego jest bezpłatny. Zaoszczędzone kilkanaście EUR warto wydać w muzealnym sklepiku 🙂

El Giraldillo – sklep z oliwą

Bezkonkurencyjny butik z oliwą premium prowadzi w Bilbao tandem: Alejandro & Antonio. Zebrali tu piękny wybór oliw, głównie z Jaen (skąd pochodzi Alejandro) i z Andaluzji. Takie sklepiki to skarb. A ja uwielbiam oliwy z Jaén, dla oliw z oliwek odmiany Royal mam szczególne miejsce w sercu, więc kupiłem butelkę tego cuda.

La Queseria – butik z serami

La Queseria w Bilbao to bardzo dobrze zaopatrzony sklepik z serami, głównie hiszpańskimi. W zestawieniu z Elkano w San Sebastian asortyment ma skromniejszy, ale i tak naprawdę nie wypada narzekać. Jest tu między innymi Irati, Cabrales i burrata braci Bilibil z Bilbao, którą podają między innymi w La Bodega de Ola, jednej z licznych restauracji chefa Martina Berasategui.

Magora Bakery – Panadería Pastelería sin Gluten y sin Leche

To mikro sieć piekarni i cukierni, która w samym Bilbao ma dwie placówki (jedną w Mercado de La Ribera, drugą przy Sancho de Azpeitia Kalea 1), a jej niezwykłość polega na tym, że sprzedaje wyłącznie słodkie wypieki bez glutenu i laktozy. Migdałowe ciasteczka widoczne na froncie smakują jak milion dolarów!

Park Doña Casilda Iturrizar

Park Doña Casilda, przeszło stuletni i największy teren zielony w mieście, stanowi obecnie łącznik pomiędzy dzielnicami Abando i Ensanche. Rozbudowa parku, rozpoczęta w 2006 roku, zaowocowała powiększeniem jego powierzchni z 85 200 m² do 115 000 m². Większość nowego obszaru zajmują tereny zielone, a resztę – parkowy bulwar.

Gran Vía

Gran Vía Don Diego López de Haro, bo tak brzmi jej pełna nazwa, to główna arteria handlowa i centrum finansowe Bilbao, z El Corte Inglés, siedzibą rządu prowincji Bizkaia czy budynkami BBVA i innych banków na czele. Gran Vía powstała wg projektu z 1876 roku autorstwa hiszpańskiego architekta Achúcarro, liczy 50 metrów szerokości i półtora kilometra długości, a znajduje się między Plaza Circular a Plaza del Sagrado Corazón. Chcąc nie chcąc, spacerując po mieście, będziesz przecinać ją nieustannie.

cdn.